نمی دانم ها

ghermezekoochak — Sat, 17 Jan 2009 08:02:24 GMT

من بسیار گریسته ام

هنگام که آسمان ابری است

مرا نیت آن است

که از خانه بدون چتر بیرون باشم

من بسیار زیسته ام

اما کنون مراد من است

که از این پنجره برای باری

جهان را آغشته به شکوفه های گیلاس بی هراس

بی محابا ببینم

(احمدرضا احمدی)

ghermezekoochak — Mon, 12 Jan 2009 07:47:49 GMT

گاهی آنقدر دلتنگی ام اوج می گیرد ،

که سقوط اشک هایم زمین را چاک می دهد

و ناله هایم ، تمام حجم خلاء اطرافم را فرا می گیرد

گاهی که دلتنگت می شوم ...

تمام ذهنم را جستجو می کنم ،

تا دوباره لبخند هایت را به یاد آروم ...

گاهی که از خود بی خود می شوم ،

تمام کوچه های شهر را برای دوباره دیدنت زیر و رو می کنم

گاهي که دلتنگت مي شوم ،

فراموش مي کنم که تو خيالي بيش نبودي ، در عمق پریشانی هایم ...

واي از بي تو بودن ...

در شهری که همه اش خاکستري است ، جز چشمان تو ...

ghermezekoochak — Tue, 18 Mar 2008 09:53:44 GMT

بوی عیدی بوی عود

بوی کاغذ رنگی

بوی تند ماهی دودی وسط سفره ی نو

بوی یاس جانماز ترمه ی مادر بزرگ

با اینا زمستون و سر می کنم

با اینا خستگی م و در می کنم

شادی شکستن قلک پول

و حشت کم شدن سکه ی عیدی از شمردن زیاد

بوی اسکناس تا نخورده ی لای کتاب

با اینا زمستون و سر می کنم .....

ghermezekoochak — Tue, 11 Mar 2008 08:22:09 GMT

ghermezekoochak — Sun, 28 Oct 2007 05:41:18 GMT

بعد از رفتن توفقط من مانده ام و روزهایی که بدون تو تکرار
میشوند ... و من در خلوت شبهای بی ستاره ام از به تو
اندیشیدن عادتی ساخته ام در ازای آرزوهایی که برایت
داشتم و هنوز...

ghermezekoochak — Tue, 07 Aug 2007 07:02:18 GMT

یک روز

شاید یک روز

وقتی که آفتاب گیسوی دماوند پیر را نوازش میکند

در یک غریو تندر بارانی

در یک نسیم نوازشگر بهار

یک روز...

شاید....

همراه پرواز پرستوی عاشقی

واژه لبخند به سرزمین سوخته من بازگردد

امید کوبه در را بفشارد

وسپیدی جای تمام سیاهی ها را پر کند

آن روز بر مردگان نیز سیاه نخواهم پوشید

حتی بر عزیزترینشان.

زنده ياد پروانه اسكندري( فروهر)

ghermezekoochak — Tue, 31 Jul 2007 12:51:34 GMT

مرا به پنجره ي آبي كلبه ات

دعوت كن!

و دست هاي بي ريشه ام را

بر لبه ي قهوه اي پنجره ات بكار

مرا به آرامش همان سيب سرخي بخوان

كه با دستي بي گناه چيده شد

گناه قشنگ من

پشت اين پنجره هاي محدود

حواي تو

در تب سيب سرخي مي سوزد

ghermezekoochak — Tue, 17 Jul 2007 05:27:16 GMT

به سر آمد پاییز

کاش میشد که بدانم

که چرا

دل من

همچنان پاییزی ست!

که چرا دیده ی من

همچنان بارانی ست!

که چرا این شب بی مهری تو

اینچنین طولانی ست!

که چرا عشق من آن قلب ترا

همچنان بی معنی ست!

همه روز و همه شب می گریم

ولی انگار برایت

همه این اشک

همچنان نا مریی ست!

دوریت کُشت مرا،

عشق تو سوزاند مرا،

پس چرا همره من در شب تاریک

فقط تنهایی ست؟!

به سر آمد پاییز

دور شد فصل خزان

اما...

دل من همچنان پاییزی ست!

دل من جز ز خزان

فصل دگر را نمی آرَد در یاد

دل من پاییزی ست ...

ghermezekoochak — Sun, 01 Jul 2007 07:58:48 GMT

خدا گفت: عزیز عاشق، فکر نمی کنی سفرت دارد دیر می شود؟ چمدانت زیادی سنگین است. با این همه سال و قرن و این همه ماه و هفته چه می خواهی بکنی؟...
عاشقی می خواست به سفر برود. روزها و ماه ها و سال ها بود که چمدان می بست. هی هفته ها را تا می کرد و توی چمدان می گذاشت. هی ماه ها را مرتب می کرد و روی هم می چید و هی سال ها را جمع می کرد و به چمدانش اضافه می کرد.
او هر روز توی جیب های چمدانش شنبه و یکشنبه می ریخت و چه قرن هایی را که ته ته چمدانش جا داده بود.
و سال ها بود که خدا تماشایش می کرد و لبخند می زد و چیزی نمی گفت. اما سرانجام روزی خدا به او گفت: عزیز عاشق، فکر نمی کنی سفرت دارد دیر می شود؟ چمدانت زیادی سنگین است. با این همه سال و قرن و این همه ماه و هفته چه می خواهی بکنی؟
عاشق گفت : خدایا! عشق، سفری دور و دراز است. من به همه این ماه ها و هفته ها احتیاج دارم. به همه این سال ها و قرن ها، زیرا هر قدر که عاشقی کنم، باز هم کم است.
خدا گفت : اما عاشقی، سبکی است. عاشقی، سفر ثانیه است. نه درنگ قرن ها و سال ها. بلند شو و برو و هیچ چیز با خودت نبر، جز همین ثانیه که من به تو می دهم.
عاشق گفت : چیزی با خود نمی برم، باشد. نه قرنی و نه سالی و نه ماه و هفته ای را.
اما خدایا ! هر عاشقی به کسی محتاج است. به کسی که همراهی اش کند. به کسی که پا به پایش بیاید. به کسی که اسمش معشوق است.
خدا گفت : نه ؛ نه کسی و نه چیزی. "هیچ چیز" توشه توست و "هیچ کس" معشوق تو، در سفری که که نامش عشق است.
و آنگاه خدا چمدان سنگین عاشق را از او گرفت و راهی اش کرد.
عاشق راه افتاد و سبک بود و هیچ چیز نداشت. جز چند ثانیه که خدا به او داده بود.
عاشق راه افتاد و تنها بود و هیچ کس را نداشت. جز خدا که همیشه با او بود

ghermezekoochak — Thu, 31 May 2007 07:46:41 GMT